Erasmus: VOOR de ervaring

Haacht, 30 augustus 2018

De formulieren zijn ondertekend. De koffers zijn gepakt. Het gastgezin staat al te wachten. Ik sta aan de vooravond van wat ongetwijfeld een onvergetelijke ervaring zal worden: ik ga vier maanden in Frankrijk wonen. Natuurlijk willen de meesten graag op Erasmus gaan, maar voor mij is het meer dan dat, aangezien het al heel lang een droom is van mij om perfect tweetalig te worden. Ik ga dus niet alleen vier maanden in Frankrijk wonen; ik ga daar mijn dromen waarmaken.

Ondertussen heb ik afscheid genomen van mijn vrienden en familie. Het is te zeggen, ik heb heel bewust géén afscheid genomen. Ik heb gedag gezegd, alsof ik volgende week alweer aan hun deur zal staan – uiteindelijk steek ik ook maar één landsgrens over, nietwaar? Maar lieve vrienden en familie, ik heb jullie wel nog het een en ander te zeggen.

Aan mijn ouders, Tania en Bert. Wat gaat het raar zijn om niet langer elke avond te kibbelen tijdens het avondeten. Wat gaat het raar zijn om jullie niet langer elke avond een nachtzoentje te geven. Omdat ik nooit op kot heb gezeten, moeten jullie me nu voor de eerste keer écht loslaten, en hoe! We beseffen allemaal dat ik stilaan mijn eigen leven begin te creëren; en jullie denken misschien dat ik niets liever wil dan volledig op mijn eigen benen staan, maar ik vind dat eerlijk gezegd even eng als jullie.

Hoewel ik misschien hoe langer, hoe minder tijd heb voor het gezinsleven omdat ik de wijde wereld aan het verkennen ben, gaan jullie nergens naartoe (figuurlijk dan, want Thailand wacht 😉 ). Jullie zijn er altijd voor mij om me te steunen, om me te helpen, en om me de mogelijkheden te geven om mijn dromen na te jagen. En misschien zeg ik het niet vaak genoeg, of misschien zeg ik het misschien niet met zoveel woorden, maar: dankjewel. Jullie zijn de reden dat ik nu ben wie ik ben, en daar ben ik trots op. ❤

Aan mijn zus, Ruune. Jij mag nu vier maanden lang genieten van de rust die ik de eerste vijf jaar van mijn leven gekend heb – en daarna nooit meer teruggekregen heb. Maar niet getreurd, daarna kom ik gewoon terug om je nog een beetje te irriteren en mijn kamer terug op te eisen! Verkoop het vel van de beer niet voordat hij geschoten is – of zijn dat weer te moeilijke woorden? 😉 Zorg ervoor dat de mensen op zondag het juiste brood meekrijgen, ik ben er zeker van dat je dat goed gaat doen (en dan heb ik het niet alleen over het werk bij de bakker)!

Aan mijn vriendje, Ben. Och, het verschil tussen 130 en 650 kilometer is nu ook weer niet zó groot, of wel? Gelukkig zijn we het gewoon van de dagen af te tellen tot we elkaar weer zien, en hoe meer dagen er af te tellen vallen, hoe intenser dat weerzien is! Het zelfvertrouwen waarmee ik nu vertrek, heb ik grotendeels van jou gekregen. Ik weet dat je me deze ervaring gewoon keihard gunt, en dat je er het volste vertrouwen in hebt dat alles op z’n pootjes terecht zal komen. Wel, ik ook; omdat ik weet dat jij thuis vol spanning op mijn verhalen zit te wachten.

Aan mijn familie, mijn schoonfamilie, en alle anderen die ik als familie beschouw. Jullie zijn stuk voor stuk zo belangrijk voor mij, omdat ik van jullie allemaal een kleine stukje in mezelf meedraag (en dan heb ik het niet alleen over de krullen die ik van mijn omaatje meegekregen heb). Niet getreurd: met de feestdagen zal ik mijn voetjes mee onder de tafel schuiven, en zal ik jullie de hele avond entertainen met mijn verhalen; en als jullie ze al op mijn blog gelezen hebben, dan vertel ik ze gewoon opnieuw!

Aan mijn vrienden. Jullie weten dat ik het over jullie heb. De mensen wiens naam onder de sneltoets staat, voor wanneer ik jullie nodig heb. De mensen die me begrijpen, zelfs wanneer ik niet op de juiste woorden kan komen – kan je dat geloven? De mensen die ik zo bewonder en waar ik nog elke dag nieuwe dingen van leer. Oh, ik zie jullie toch zo graag.

Aan mezelf. Je suis plus prête que jamais.

Liefs,
Kilien

Wil je op de hoogte blijven van mijn avonturen in Angers? Abonneer je dan snel op mijn blog!

Gepubliceerd door Keeping Up With Kilien

Met mijn krullenkop in de wolken en mijn camera in de hand, probeer ik niet alleen de wereld, maar ook mezelf te ontdekken. Op deze blog neem ik je mee op een tocht die zal gaan over lifestyle, reizen, fotografie en alle andere dingen die belangrijk zijn voor mij. Een tocht met hoogte- en dieptepunten, die ik met allebei een stevige dosis eerlijkheid zal neerpennen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: