“Ik moet gewoon doen wat hij zegt, omdat hij mijn baas én een man is.”

Dat bekrompenheid nog steeds iets van alle dagen is, daar kan G. van meespreken. Ze krijgt op het werk regelmatig seksistische opmerkingen te verduren, hoe hard ze daar ook blijft tegen ingaan. De opmerkingen die haar baas maakt, zijn altijd als ‘grapje’ bedoeld, maar seksisme is duidelijk niets om mee te lachen. Deze getuigenis geeft dan ook blijk van het ‘gevoel voor humor’ van sommige mannen (lees: het gebrek eraan).

“Al op mijn eerste werkdag mocht ik ondervinden hoe seksistisch mijn baas eigenlijk is ingesteld. Schorten maken deel uit van onze werkoutfit, en die dingen moeten natuurlijk regelmatig gewassen worden. Mijn baas dacht dan ook dat hij al meteen dé perfecte job had gevonden voor mij: “the laundry, like every woman should do. De manier waarop hij dat zei – en het feit dat hij dat zei – vond ik zo weerzinwekkend dat ik heb geweigerd de was te doen, en daar heeft hij me natuurlijk een opmerking over gegeven. Ik moest doen wat hij zei, omdat hij mijn baas (én een man) is.

Maar daar stopt het niet. Elke avond wordt de zaak schoongemaakt voor de volgende dag, maar ondertussen komen er nog klanten langs die natuurlijk bediend moeten worden. Zo gebeurde het dat ik het poetsen liet voor wat het was, zodat ik de klant kon bedienen die net was aangekomen. Maar daar was mijn baas het niet mee eens: hij vond dat ik moest blijven poetsen, en dat hij de klanten ondertussen zelf moest bedienen. Waarom? Omdat hij het beschamend vond om te moeten poetsen terwijl er vrouwen stonden te werken. Fragile masculinity, much?

Andere dag, zelfde scenario: het was al tegen sluitingstijd en er waren eventjes geen klanten, dus besloten mijn collega (ook een meisje, trouwens) en ik om al te beginnen poetsen. Stralend kwam hij binnen en riep: “That’s how it should be. Clean, women! Maar als hij denkt dat ik zulke opmerkingen zomaar slik, dan heeft hij het flink mis. Ik diende hem van repliek door te roepen: “Men can clean just as good as women!”, liet mijn borstel staan en ging gewoon door met het bedienen van de klanten. Zijn reactie? Opmerken dat ik zoiets niet kan zeggen in het bijzijn van de klanten, omdat hij wel de baas (and again, én een man) is.

“Hij vond het beschamend dat hij moest poetsen terwijl er een vrouw stond te werken.”

En dan is het nog niet gedaan. Om de zoveel weken zet de leverancier een stapel zware dozen op onze stoep, die dan via een lift naar de kelder moeten worden gebracht. Ik had even niets te doen, en mijn broer, die hier ook werkt, was pauze aan het nemen. Daarom besloot ik dat ik evengoed die dozen al naar de kelder kon brengen, voordat hetgeen erin zat slecht kon worden. Ook dat vond mijn baas dus geen goed idee. Toen mijn broers pauze voorbij was, kwam hij ons – tot groot jolijt van mijn baas – vervoegen: “Finally a real man who can help me get this in the basement!

Ik besloot gewoon weg te wandelen van de situatie. Er was ondertussen een goed uur verstreken na dat incident, en ik kon het toch niet laten om eens te gaan kijken hoe het met die dozen gesteld was. Ze hadden met hun tweetjes op een uur nog niet de helft van de dozen naar de kelder gebracht. Wat er dan met de andere helft van de dozen is gebeurd? Die heb ik naar beneden gebracht. Alleen. In een halfuur tijd. Tijdens mijn pauze.

“Hij kon gewoon niet geloven dat ik – een vrouw! – die zware dozen naar de kelder had gebracht.”

In de twee jaar dat ik hier werk, heb ik heel hard op mijn strepen moeten staan om het respect te krijgen dat ik verdien. Mijn baas geeft zelf toe dat ik zijn beste medewerker ben. Maar hoe kan je spreken van respect wanneer die seksistische ‘grapjes’ blijven doorgaan? Zelfs als ik reageer op het moment zelf, zelfs als ik hem er later over aanspreek; er komt gewoon geen einde aan – zeker niet voor de meisjes die hun mond misschien niet zo durven open te trekken, net als ik. Het is gewoon niet grappig. Wij, vrouwen, kunnen zoveel meer dan alleen de was en de plas. Wanneer gaan sommige mannen dat eens inzien?”

Ben je zelf ooit al in aanraking gekomen met seksisme – als dader, als slachtoffer of gewoon als toeschouwer – en wil je hier (anoniem) over getuigen? Laat het me dan weten. Op die manier kunnen we samen concreet duidelijk maken dat seksisme nog steeds iets van alle tijden is. Verandering begint immers bij bewustwording.

Liefs,
Kilien

Gepubliceerd door Keeping Up With Kilien

Met mijn krullenkop in de wolken en mijn camera in de hand, probeer ik niet alleen de wereld, maar ook mezelf te ontdekken. Op deze blog neem ik je mee op een tocht die zal gaan over lifestyle, reizen, fotografie en alle andere dingen die belangrijk zijn voor mij. Een tocht met hoogte- en dieptepunten, die ik met allebei een stevige dosis eerlijkheid zal neerpennen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: