Gekke dozen, die fransozen

Angers, 23 september 2018

Na enkele weken in de meest aangename stad van Frankrijk te hebben vertoefd, ben ik er jammer genoeg achtergekomen dat niet alles altijd even aangenaam is als men hier durft te beweren. Want op Erasmus gaan is niet alleen kennismaken met een andere taal, maar ook met een andere cultuur. Zo heb ik de afgelopen weken kunnen ondervinden dat die Fransen hier best wat rare trekjes hebben…

Persoonlijke ruimte? C‘est quoi?

Wachten is niemands favoriete bezigheid (en als het wel de jouwe is, dan wordt het hoog tijd om een nieuwe hobby te gaan zoeken). Maar de Fransen zijn erin geslaagd om een vervelende activiteit zo mogelijk nog vervelender te maken: door tijdens het wachten veel te dichtbij te komen staan! Niet alleen in de rij voor de kassa, maar ook op de bankjes in het park: overal waar ze kunnen, treden de Fransen je persoonlijke ruimte binnen. Ik weet niet hoe het bij jou zit, maar ik vind het best ongemakkelijk om de persoon achter mij te horen ademen, zuchten of – erger nog – kauwen. Maar ja, ieder zijne meug, zeker?

Reglementair parkeren? Ain’t nobody got time for that

Wel, als je lid bent van de club van mensen die bepaalde plaatsen vermijden omdat ze weten dat ze er niet gaan kunnen parkeren (net als ik) en daardoor complexen hebben over hun rijstijl (net als ik: ik loop nog liever een paar honderd meter te voet dan parallel te moeten parkeren), dan moet je zeker eens naar Angers komen! Je zal zien dat er dus écht mensen bestaan die NOG slechter kunnen parkeren dan wij! Op plaatsen waar het niet mag, voor de helft op de stoep, op de hoek van een straat zodat je het verkeer niet uit de straat ziet komen, in de verkeerde rijrichting… En dat allemaal tegelijk? Dan doen wij het toch zo slecht nog niet!

Digitalisering? Nooit van gehoord

Sommigen noemen het old skool, ik noem het inefficiënt. Alles wordt hier op papier geregeld, in de plaats van op de computer. Alsof die Fransen zo nostalgisch zijn dat ze liever postduiven dan e-mails rondsturen. Lesmateriaal wordt allemaal afgedrukt, notities worden allemaal met de hand genomen, en de proffen weten niet hoe ze een SMARTBoard moeten gebruiken. (Ja meneer, als u op dat scherm tikt om iets aan te wijzen, dan verspringt de PowerPoint naar de volgende dia. Da’s geen magie. Da’s gewoon lomp.) Het voordeel is wel dat ik mijn computer niet mee hoef te sleuren naar de les, en dat ik dus ook niet afgeleid kan worden door de volgende blogpost die ik ga schrijven… 😉

Du pain, du vin et du boursin… Met extra pain, alstublieft

Ik probeer door het leven te wandelen zonder me te laten leiden door vooroordelen of stereotypen. Tot ik door de straten van Angers wandelde, waarin de Fransen zich laten leiden door de geur van versgebakken stokbrood. Je zou nu toch denken dat je stereotypen à la ‘Fransen eten alleen maar stokbrood en drinken alleen maar wijn’ zou kunnen ontkrachten als je in het buitenland gaat wonen? Niet dus! Fransen eten écht alleen maar stokbrood en drinken écht alleen maar wijn. Ik, als Belg, neem ’s middags al eens graag belegde boterhammetjes (lees: bokes me choco) mee naar school, maar gewoon brood, dat je langer dan een dag kan bewaren, is hier dus amper te vinden. Dan toch maar overstappen op stokbrood en wijn voor in mijn brooddoos?

Nachtleven? Naaah

Het nachtleven van Angers, dat nochtans bekendstaat als studentenstad, is vrij tot zeer teleurstellend. Tenzij je graag uren aanschuift om een discotheek binnen te komen of iets gaat drinken in een café waar er niet wordt gedanst, ben je dus zelf verantwoordelijk voor een geslaagde avond (lees: wanneer er veel gedronken – sorry, mama – en nog meer gedanst kan worden). Gelukkig delen mijn nieuwe, internationale vrienden die mening, en amuseren we ons samen (net niet letterlijk) te pletter.

42438087_898366130364954_5612534623847317504_n
Leonita Señorita en ik op een wazige avond, euh foto

Beknopte samenvatting: nadat de Fransen de avond ervoor uren hebben staan aanschuiven om een discotheek binnen te geraken, stappen ze in hun auto die ze daarna compleet verkeerd parkeren, om in de bakkerij, waar ze veel te dicht bij elkaar gaan staan, een stokbrood gaan halen om de kater van al die wijn te verdrijven. Zo, dat vat het wel goed samen, denk ik dan. Schol!

Liefs,
Kilien

Gepubliceerd door Keeping Up With Kilien

Met mijn krullenkop in de wolken en mijn camera in de hand, probeer ik niet alleen de wereld, maar ook mezelf te ontdekken. Op deze blog neem ik je mee op een tocht die zal gaan over lifestyle, reizen, fotografie en alle andere dingen die belangrijk zijn voor mij. Een tocht met hoogte- en dieptepunten, die ik met allebei een stevige dosis eerlijkheid zal neerpennen.

2 gedachten over “Gekke dozen, die fransozen

Laat een reactie achter op kiliennatensphotography Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: