s a u v a g e

Het is niet van mijn gewoonte om het integrale resultaat van een shoot online te zwieren, en zeker niet op mijn blog. Daarom krijgen jullie van mij niet alleen de foto’s, maar ook het verhaal erachter cadeau; want uiteindelijk is er geen beter platform om jullie zulke cadeautjes te geven dan mijn hoogstpersoonlijke blog.

Zoals ik jullie eerder al liet weten, neem ik de komende maanden afstand van de sociale media die met mijn fotografie te maken hebben. Ik stak er veel te veel tijd en energie in, en ik wilde die tijd en energie kunnen steken in alles wat hier op Erasmus aan het gebeuren is, in de hoop dat ik op die manier het meeste voldoening uit mijn ervaring zou kunnen halen. Tot ik erachter kwam dat ik uit niet veel dingen voldoening kan halen, zonder mijn passie: fotografie.

Toen we vorig weekend naar Tours zijn geweest, heb ik voor het eerst in lange tijd mijn camera weer eens in mijn handen gehad, en wat was ik in mijn nopjes toen! Zodra ik in de huid van fotografe kruip, zie ik de wereld echt op een andere manier – en dan bedoel ik niet alleen doorheen mijn lens. Ik let veel meer op de kleine dingen waar de grote schoonheid in schuilt; ik ben me meer bewust van mijn omgeving, mijn gezelschap, en alle dingen die daarin gebeuren, en waarvan ik weet dat het later mooie herinneringen zullen worden. Gewoon, omdat ik constant denk: dat wil ik op beeld vereeuwigen.

Dat gevoel – die passie – is zo verslavend, dat ik het dan ook niet kon laten om mijn camera weer op te nemen en te werken aan een nieuw concept. Eentje waarin ik mijn creativiteit kwijt kon, eentje waaruit ik mijn voldoening kon halen. En ik kan je wel zeggen dat ik daarin ben geslaagd. In alle fases van deze shoot (de voorbereiding, de shoot zelf én de nabewerking van de foto’s) was ik zo in mijn nopjes, was ik zo gelukkig. En dat bewijst dat fotografie meer is dan alleen een hobby voor mij, want ik kan in mijn foto’s niet alleen mijn tijd en energie kwijt, maar ook mijn hart en ziel.

Met deze foto’s wilde ik een heel specifieke sfeer uitstralen. Op de ene foto ziet Lisa er zo fragiel uit, op de andere zo sterk, en op de meeste foto’s een waanzinnige combinatie van de twee. En dat ligt niet aan de omgeving of aan de styling, want op beide vlakken heb ik Lisa – letterlijk en figuurlijk – gestript van alles wat overbodig was; dat ligt aan haar.

Het vertrouwen dat er tussen ons is gegroeid (door samen op Erasmus te gaan, door samen aan Chair Chaude te werken) heeft ervoor gezorgd dat zij zich letterlijk en figuurlijk durft bloot te geven voor mijn lens – en dat ze voor mij in vijvers springt 😉 –  omdat ze weet dat ik dat vertrouwen omzet in dit soort foto’s. Op die manier stap ik samen met mijn modellen een vicieuze cirkel binnen: zij geven me (zelf)vertrouwen, ik geef ze foto’s waar dat (zelf)vertrouwen van af spat. En da’s voor mij de essentie van fotografie.

Daarom verwoorden deze foto’s ook zo mooi wat fotografie voor mij betekent: back to basics gaan, en van daaruit het karakter van een persoon of de vibe van een relatie op beeld vastleggen. Ik hoop dat ik daar ook deze keer in ben geslaagd – maar oordeel vooral zelf:

 

Liefs,
Kilien

Gepubliceerd door Keeping Up With Kilien

Met mijn krullenkop in de wolken en mijn camera in de hand, probeer ik niet alleen de wereld, maar ook mezelf te ontdekken. Op deze blog neem ik je mee op een tocht die zal gaan over lifestyle, reizen, fotografie en alle andere dingen die belangrijk zijn voor mij. Een tocht met hoogte- en dieptepunten, die ik met allebei een stevige dosis eerlijkheid zal neerpennen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: