Vacances en France

Angers, 4 november 2018

Nog een voordeel aan het Franse semester: wij hebben hier (in tegenstelling tot in Antwerpen) wél een weekje herfstvakantie – hoewel het weer hier in la douce France nu niet bepaald herfstig is. Een week de tijd om mijn batterijen weer op te laden, zodat ik morgen vol energie aan het tweede deel van mijn semester én mijn Erasmus kan beginnen; da’s exact wat ik nodig had.

Na mijn kamer maandagochtend aan een grondige poetsbeurt te hebben onderworpen, in de veronderstelling dat mama die van top tot teen zou komen inspecteren, maakte ik ook mezelf een beetje presentabel om mijn ouders te verwelkomen. Tot het moment dat mijn rust voor vier dagen verstoord zou worden, en ik beneden aan de poort stemmen hoorde die me wel heel erg bekend voorkwamen. En daar stonden ze dan: mijn gezin. En hoewel het al maanden geleden was dat ik hen voor het laatst zag, leek het wel alsof we elkaar vorige week nog hadden gezien.

Of het me nu energie heeft gegeven of gekost om weer vier dagen deel uit te maken van een gezin in plaats van gewoon in mijn eentje te zijn, daar ben ik nog niet uit. Misschien een gezonde combinatie van de beiden. Waar ik wel zeker van ben, is dat het heerlijk was – maar niet zo heerlijk als mama’s ovenschotel – om ’s avonds weer met vier aan tafel te zitten, om ’s avonds weer met vier voor de televisie te zitten, en eventjes, heel eventjes, te vergeten dat ik niet thuis, maar in Angers zit.

Of we dan alleen maar aan tafel of voor de televisie hebben gezeten? Helemaal niet. Vergeet niet dat een vijftienjarige puber deel uitmaakte van het gezelschap, en zo’n pubers moeten ook entertaind worden. Daarom trokken we de stad in om te gaan winkelen; zowel voor kleren als voor eten, want wat is nu het meest essentieel? Ik denk zelfs dat papa en Ruune nog meer onder de indruk waren van de supermarkt (Die verse vis! Die heerlijke gebakjes!) dan van de rest van deze prachtige stad.

Nadat we ons de laatste avond als echte Bourgondiërs hadden gedragen op onze Franse kaas- en wijnavond, was het afscheid onvermijdelijk. Zal ik je eens iets verklappen? Ik heb zelfs niet gehuild! Zie je wel dat ik hier in Frankrijk echt een van de Grote Mensen aan het worden ben? Toen zette mijn gezin de tocht in die ik over een paar weken ook zal maken.

Hoe ik dan de rest van de week heb doorgebracht? Nee, niet huilend in een hoekje omdat ik weer afscheid moest nemen van mijn ouders. Nee, ook niet panikerend achter mijn computer omdat de lessen morgen weer beginnen. Tijdens de vakantie ga ook ik graag op ‘vakantie’ om een beetje de toerist uit te hangen. Lisa’s ouders, die hier ook op bezoek waren, gingen dan ook de uitdaging aan om mij een ganse dag mee op schok te nemen.

Met z’n allen in de auto over de autostrade cruisend – toevallig een van mijn favoriete bezigheden – bracht elke kilometer ons dichter bij onze eindbestemming: Nantes. Niet omdat de Petit Beurre-koekjes hier werden gemaakt, niet omdat de naam van de stad zo hard op die van mij lijkt, maar wel omdat het een grote stad op een niet zo grote afstand van Angers is, besloten we eens te gaan kijken wat daar allemaal te beleven valt. En da’s best veel, neem dat maar van me aan.

Hoewel we op een namiddag toch enkele van de belangrijkste bezienswaardigheden hebben kunnen bezoeken (denk aan het kasteel, de kathedraal en – hoe kan het ook anders – het winkelcentrum), hadden we allemaal het gevoel dat de stad nog heel wat meer in haar mars had, en zich dan ook uitstekend leent voor een weekendje weg. Ik vrees dan ook dat er niets anders op zit dan nog eens terug te keren, zodat we na Tours en hopelijk ook Rennes, ook Nantes van onze bucket list kunnen strepen.

Zoals je dus wel kunt afleiden, ben ik de afgelopen week vooral aan het genieten geweest, en nog het meest van het gezelschap. Voordat ik me morgen weer in het ritme van de vélo, boulot, dodo stort, ga ik vanavond het einde van de vakantie vieren met de drie andere Vlaming op onze wekelijkse – je raadt het al – kaartavond. Au revoir!

Liefs,
Kilien

Gepubliceerd door Keeping Up With Kilien

Met mijn krullenkop in de wolken en mijn camera in de hand, probeer ik niet alleen de wereld, maar ook mezelf te ontdekken. Op deze blog neem ik je mee op een tocht die zal gaan over lifestyle, reizen, fotografie en alle andere dingen die belangrijk zijn voor mij. Een tocht met hoogte- en dieptepunten, die ik met allebei een stevige dosis eerlijkheid zal neerpennen.

4 gedachten over “Vacances en France

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: