A week in the life

Angers, 18 november 2018

Als je denkt dat op Erasmus gaan in Frankijk gelijk is aan een hele week streekwijntjes drinken, wel, dan kan ik je deze week niet echt ongelijk geven. Samen met mijn vrienden en mijn pleegfamilie heb ik er een ongelooflijk plezante week van gemaakt, waarin er elke dag wel iets leuks op de planning stond. Benieuwd wat dat dan precies was? Lees dan zeker verder!

Maandag

Is er een betere manier om je week goed in te zetten dan door gewoon al op maandagavond een stapje in de wereld te zetten? Dat dacht ik al. Daarom zijn Lisa, Benjamin, Owen en ik – de drie Vlaamse musketiers, want die waren ook met vier – maandagavond naar Le Colisée getrokken voor een potje bowlen. Met enige fierheid moet ik zeggen dat ik het tweede spelletje toch maar mooi gewonnen heb, alleen kon dat niet gezegd worden over de spelletjes snooker; ja, we hadden nog geen zin om naar huis te gaan, dus zijn we heel misschien nog eventjes blijven plakken. 😉

Dinsdag

Zo mooi als mijn maandagavond was, zo lelijk was mijn dinsdagavond. Tijdens mijn laatste les werd ik plots weer geteisterd door het monster dat ‘migraine’ heet, waardoor ik de rest van de avond in mijn bed heb moeten doorbrengen. Dit is de tweede week op rij dat ik het einde van mijn les op dinsdagavond niet haal door de migraine; straks begint de prof nog te denken dat het aan hem ligt? Wel was de man zo lief om ’s anderendaags, toen hij me tegenkwam in de gang, even te komen vragen of het al beter met me ging. En nu allemaal in koor: “oooh…”

Woensdag

Lisa en ik hadden onszelf iets voorgenomen: als we goed hadden gescoord op een presentatie die we eventjes geleden hadden gegeven, dan mochten we onszelf daarvoor belonen door te gaan shoppen. Drie keer raden wie er goede punten heeft gehaald, hehe. Het heeft ons allebei deugd gedaan om ons schoolwerk – dat we anders zo flink bijhouden, anders zouden we niet zulke goede punten halen – even aan de kant te laten liggen en volledig ontspannen naar het winkelcentrum te trekken. Of dat ook iets heeft opgeleverd, behalve een hele fijne namiddag dan? Wie zal het zeggen…

Donderdag

Ja hoor, ook donderdag zijn de Vlamingen nog eens op stap gegaan samen – we kunnen er maar geen genoeg van krijgen, lijkt het wel. In het Grand Théâtre d’Angers werd er, speciaal voor studenten, een pianoconcert gegeven, en dat konden we natuurlijk niet missen; zeker niets als je weet dat de toegang voor de studenten maar twee euro kostte. Maar ook toen hadden we geen zin om vroeg naar huis te gaan, en zijn we daarom nog naar de schaatsbaan getrokken, waar er net een potje discoschaatsen bezig was. En met nog meer fierheid dan maandag kan ik vertellen dat ik maar één keer onderuit ben gegaan!

Vrijdag

Vrijdag heb ik mezelf (weer) een cadeautje gedaan: ik heb hier een tatoeage laten zetten als aandenken aan mijn Erasmusavontuur. Gelukkig was Lisa erbij om me een beetje af te leiden (want hell, deze tattoo deed een pak meer zeer dan de vorige). Daarna zijn we met onze boodschappen én een nieuwe tatoeage naar Lisa’s kot gegaan: zo eens per maand houden we immers een super cliché girls night om onze batterijen weer even op te laden. Denk aan een maskertje op onze snuit, een wijntje in onze hand, een dessertje op onze schoot, en een programma op tv waarbij we schaamteloos andere mensen kunnen beoordelen. Puur genieten, als je het mij vraagt.

46425099_313693336133578_3663150531284566016_n.jpg

Zaterdag

Maar na ontspanning komt inspanning – en daarna weer ontspanning. Zaterdag hebben we de hele dag in de bibliotheek van Angers gesleten (ja, letterlijk van openings- tot sluitingstijd) om aan onze bachelorpaper te werken, want zoiets kunnen we hier in het buitenland ook niet uit het oog verliezen. Omdat we een hele dag zo productief zijn geweest, hebben we onszelf beloond met een kaas- en wijnavond bij Benjamin thuis. Natuurlijk hadden we naast een fles wijn ook een dek kaarten mee, want onze wekelijkse kaartavond is een traditie die we in ere moeten houden, zolang het nog kan.

Zondag

En om mijn week ook nog met een hoogtepunt af te kunnen sluiten, heeft mijn gastgezin vandaag weer eens bewezen dat ze eigenlijk de liefste mensen ooit zijn, door mij én Lisa uit te nodig voor een etentje en voor een tripje door de streek. Twee uur hebben we gedaan over ons viergangenmenu – mét aangepaste wijnen –  om daarna drie uur door te streek te rijden met onze privégids. Annie heeft ons enkele dingen laten proeven én laten zien die typisch van de streek zijn, en is dat uiteindelijk niet de reden om voor een gastgezin te kiezen?

Liefs,
Kilien

2 gedachten over “A week in the life

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s