“Ik haatte mezelf. Gelukkig kan ik nu met trots zeggen dat dat niet langer het geval is.”

Laura Van der Vorst (27) is een opvoedster in Dendermonde die momenteel in dagtherapie zit. Daarnaast staat ze geregeld model voor fashion fotoshoots. “Ik wil de body positivity beweging in België groter maken.”

Body positivity betekent voor mij… een echte life changer. Ik worstel al zes jaar lang met mentale problemen; zo werd ik bijvoorbeeld met borderline gediagnosticeerd. Zonder de body positive beweging zou ik niet staan waar ik nu sta: ik heb geleerd niet alleen mijn lichaam, maar ook mezelf te aanvaarden, te appreciëren zoals het is. Ik heb geleerd dat ik er niets aan wil veranderen, dat ik niet steeds mijn benen hoef te scheren, dat ik ook best wat décolleté mag tonen zonder meteen sletterig te zijn. Uiteindelijk doe ik wat ik wil, en hou ik van wie ik ben.

Body positivity heeft mijn leven veranderd.

Dat komt omdat ik geïnspireerd geraak door alle mensen die, ondanks hun problemen met hun mentale gezondheid of hun lichaamsbeeld, toch blijven doorgaan. Blijven kiezen voor het leven, voor kwetsbaarheid. Ook mode heeft heel wat aan mijn gevoel voor zelfliefde bijgedragen, omdat ik een echte fashion lover ben.

Het is een levenslange strijd, maar wel eentje waarvoor ik wil blijven vechten. En daarin wil ik liefst de rest van de wereld meekrijgen. Uiteraard gaat zoiets gepaard met ups en downs: het ene moment voel ik me beter over mezelf dan het andere. Ik ben dikwijls het slachtoffer van body shaming geweest: mijn ex vertelde me dat ik niet strak of niet mooi genoeg was, een “vriendin” noemde me lelijk. Ook een hoop pesterijen zijn mijn zelfbeeld niet bepaald ten goede gekomen: ik haatte mezelf. Gelukkig kan ik nu met trots zeggen dat dat niet langer het geval is.

Het liefst wil ik zoveel mogelijk mensen meekrijgen in mijn strijd.

Nu heb ik zelf twee Instagramaccounts die vol body positivity staan. Daarnaast probeer ik vrienden en kennissen te steunen als ze een negatief zelfbeeld hebben, door hen te tonen dat ze perfect oké zijn zoals ze zijn. Dat is de precieze reden waarom ik zo opkom voor body positivity: iedereen is perfect oké! Hoe mooi zou de wereld zijn als we onszelf allemaal op die manier zouden accepteren, als we die dieetcultuur en die maatschappelijke normen niet zo zouden nastreven, als we elkaar allemaal wat meer zouden steunen. Dat is de boodschap die we ook willen overbrengen tijdens The Diversity Project, 24 augustus op de Meir in Antwerpen.

Zo probeer ik te laten zien dat naakt niet per se iets seksueels hoeft te zijn. Het feit dat zoveel beelden van vrouwen geseksualiseerd worden, ergert me mateloos. Een lijf is soms niet meer dan een lijf – al verdient het wel alle respect. Ik kan dan ook zonder schroom zeggen dat ik heel fier ben op mijn borsten. Alleen heb ik een vertekend lichaamsbeeld, omdat ik in het verleden tegen anorexia aanleunde. Daardoor heb ik het vaak nog lastig met mijn cellulitis, al begin ik wel te merken dat zoiets me veel harder opvalt bij mezelf dan bij anderen. Hoe meer ik met body positivity bezig ben, hoe meer ik begin te beseffen dat cellulitis best wel mooi is. Ikzelf heb mijn eigen lichaam versierd met verschillende tatoeages – die maken alles beter – en je zal me zelden in het zwart gekleed zien. Ik ben kleurrijk en uniek, and I love it!

Laura1

 

2 gedachten over ““Ik haatte mezelf. Gelukkig kan ik nu met trots zeggen dat dat niet langer het geval is.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s