2020 reading list

Eén van mijn goede voornemens voor 2020? Vijftig boeken gelezen hebben. Da’s absoluut ambitieus, maar ik verslind al boeken sinds ik vijf jaar oud ben. Dit jaar wilde ik mijn horizonten wat verbreden door me ook aan iets anders dan thrillers – ik heb volgens mij ondertussen alle boeken van Dan Brown al gelezen – te wagen, dus legde ik me toe op een hoop andere genres. Sommige vielen al wat meer in de smaak dan anderen, en ik zou mezelf niet zijn als ik hierover niet mijn ongezouten mening zou geven. Ziehier: mijn reading list van 2020, met een korte beoordeling van elk boek dat ik tot hiertoe al gelezen heb dit jaar. Laat je vooral inspireren! Je vindt me trouwens hier terug op Goodreads.

2020 reading challenge: 21 van de 50 boeken gelezen

Romans

Bouwpakket van een meisje – Caitlin Moran

Alle boeken van Caitlin Moran die bij ons in de bibliotheek te vinden waren, had ik al ontleend, en Bouwpakket van een meisje was de laatste die ik nog moest lezen. Een roman was een genre dat ik haar in eerste instantie niet zou toeschrijven, maar ook daarin slaagt ze grandioos. Dat er in dit hele fictieve verhaal geen enkele autobiografische verwijzing zou zitten, vind ik na het lezen van haar ander werk maar moeilijk te geloven. Maar dat ze haar onverbloemde stijl ook in de plot van een roman wist door te trekken, viel erg in de smaak.

Beoordeling: 4.5 van de 5.

De vrouwen in het zwart – Madeleine St. John

Als je recensenten hoort stellen dat een boek leest als een trein, is dat meestal een compliment, toch? Wel, deze trein denderde zo hard voort dat ik een whiplash overhield aan het abrupte einde. Hoewel de spreektalige schrijfstijl wel eens aangenaam leest, worden dialogen tot monologen herleid; zijn er zoveel personages die dan eens met hun voornaam en dan eens met hun familienaam worden aangeduid dat je al een stamboom naast je boek zou moeten leggen; en blijf ik na meer dan tweehonderd bladzijden eigenlijk vooral op mijn honger zitten.

Beoordeling: 2.5 van de 5.

Het diner – Herman Koch

Normaal werp ik, voor ik aan een nieuw boek begin, geen blik op de recensies van anderen, omdat ik niet beïnvloed wil worden. Bij “Het diner” was dat per ongeluk wel gebeurd, en de recensies die ik had gezien, voorspelden niet veel goeds. Daarom was ik eens zo verbaasd dat dit boek bij mij wel erg in de smaak viel: een onverwachte plot die vlot wordt beschreven. Vooral het ik-perspectief maakt dat je je als lezer nog dichter bij het verhaal betrokken voelt. Dat ik het boek op twee dagen uit had, wil natuurlijk ook iets zeggen…

Beoordeling: 4 van de 5.

In de tuin van het beest – Leïla Slimani

Dit boek las ik in twee dagen uit, omdat ik zo meegesleept werd in het verhaal – al zou het er natuurlijk ook mee te maken kunnen hebben dat het hoofdpersonage een journaliste was, en de identificatie daarom sowieso al groter was. Originele thematiek die vlot gebracht wordt, maar mijns inziens nogal braaf: in een boek dat het verhaal van een seksverslaafde vrouw vertelt, blijven de seksscènes nogal aan de oppervlakte. Jammer, want hiermee had deze roman zich echt van andere kunnen onderscheiden.

Beoordeling: 4 van de 5.

Mooi doodliggen – A.F.Th. van der Heijden

Dit boek is wennen met een grote W, en dan heb ik het zowel over de stijl als over de inhoud. In lange tijd heb ik geen roman gelezen die zó literair geschreven was dat ik bij wijze van spreken om de tien bladzijden een woord of uitdrukking tegenkwam die ik niet kende, en dat wil al wat zeggen als je weet dat ik drie jaar Nederlands heb gestudeerd. Langs de andere kant was dat meteen ook een van de troeven van dit boek, want eens ik aan de schrijfstijl gewend was, kon ik die ook enorm appreciëren. Het verhaal speelt zich af in Rusland en Oekraïne, twee landen waarvan ik de geschiedenis totaal niet ken, en dat bemoeilijkte het begrip soms wel een beetje. Toch viel de plottwist op het einde erg in de smaak.

Beoordeling: 3.5 van de 5.

Vijf ontmoetingen in de hemel – Mitch Albom

Dit verhaal wordt wel vaker omschreven als een fabel, en daar heb ik niets tegen in te brengen. Het leest als een sprookje dat je aan een kind zou voorlezen voor het slapengaan. Net als elke goede fabel zitter er enkele wijze levenslessen in het verhaal verweven, maar naar mijn mening wordt daar te snel overheen gegaan. Ook aan de fantastierijke beschrijvingen worden niet veel woorden vuilgemaakt. Daardoor had ik er een beetje moeite mee om echt ín het verhaal te komen, en voelde het alsof het altijd wat aan de oppervlakte bleef.

Beoordeling: 3 van de 5.

Thrillers

Dark Matter – Blake Crouch

Wow, this really was something else! Dit boek, dat ik op aanraden van een volger las, deed me in eerste instantie denken aan een maffe hybrid van een Dan Brown en een sciencefiction die ik vroeger als adolescent graag las, zoals The Hunger Games of Divergent. Zonder het plot te willen verklappen, gaat het over een man die wordt ontvoerd en bewusteloos geslagen, om daarna in een hele nieuwe wereld weer wakker te worden. Dit boek zal alleen maar in de smaak vallen als je over de nodige fantasie beschikt, maar voor mij werd het op sommige momenten toch nét iets te absurd. Er zou sprake zijn van een verfilming – die ik weleens zou willen zien, al was het maar om te zien wat ze van een ‘speculatieve thriller’ zoals deze hebben kunnen maken – maar of/wanneer die er daadwerkelijk komt, is me niet helemaal duidelijk geworden.

Beoordeling: 3.5 van de 5.

De Midasmoorden – Pieter Aspe

Wat doe je zoal in quarantaine? Juist ja, je boekenkast opruimen en er een thuisbibliotheek van maken! Tijdens het rommelen kwam ik plots De Midasmoorden tegen, en vroeg me af hoe het kwam dat ik die – als enige thriller in de hele kast – nog niet gelezen had. Hoog tijd dus om daar verandering in te brengen. Doordat ik genoeg afleveringen van Aspe gekeken heb, werden de Pieter en Hannelore in het boek in mijn verbeelding gewoon Herbert Flack en Francesca Vanthielen. Wat het ook makkelijk maakt om ín het boek te komen, waren de aangename, visuele beschrijving. Ik kon soms alleen niet zo goed volgen welke personages nu bij de moord betrokken waren of welke ontwikkelingen zich er nu juist voordeden, omdat er wel heel veel puzzelstukjes voor nodig waren. Misschien dat het duidelijker was geweest in een televisieaflevering?

Beoordeling: 3.5 van de 5.

Een goede zoon – You-Jeong Jeong

Dit boek had ik op mijn leeslijst gezet omdat mijn plaatselijke bibliotheek het op de lijst van aanraders had gezet. Als fervent thriller-lezer waren de verwachtingen dan ook hooggespannen, maar ze werden allesbehalve ingelost. Doorheen het hele boek heb ik meermaals het idee gekregen dat dit een kladversie was waar nog heel veel schrap- en schaafwerk aan was. Verschillende verhaallijntjes lopen door elkaar waardoor je plots niet meer kan volgen; er worden heel wat plaatsen beschreven zonder verbeeldend genoeg te zijn, waardoor je je het verhaal maar heel moeilijk kan voorstellen; en door de achterflap had ik een heel ander idee gekregen van de plot, waardoor ik achteraf pas besefte dat het boek z’n climax eigenlijk al had bereikt. Ik heb het dan maar snel uitgelezen om ervan af te zijn.

Beoordeling: 2 van de 5.

Leven of dood – Michael Robotham

Dit boek werd me aangeraden door een van mijn volgers, en toegegeven: zo’n aanraders mogen er wel vaker binnenkomen! Leven of dood lijkt op het eerste gezicht een lijvig boek, maar dan wel eentje dat heel vlot leest. Het verhaal is heel visueel geschreven, waardoor je je als lezer makkelijk kan inleven. Normaal geraak ik nogal snel de kluts kwijt als een verhaal vanuit verschillende personages wordt verteld, maar dat was hier dus niet het geval. Naar het einde toe komt het boek in een stroomversnelling wanneer je begrijpt hoe de vork nu écht in de steel zit, en hoewel die plottwist niet zo heel erg origineel was, kwam hij wel op een goed moment. Uiteindelijk heb je zoveel sympathie ontwikkeld voor de slechteriken van het verhaal, dat het toch een heel klein beetje je hart breekt om het boek te moeten wegleggen.

Beoordeling: 4 van de 5.

Novelles

Als je iemand verliest die je niet kan verliezen – Ish Ait Hamou

Mijn eerste ervaring met het lezen van een novelle was best verfrissend: soms heb je nu eenmaal geen tijd om je dagenlang in een boek te verdiepen, en een novelle is een pasklare oplossing voor dat probleem. Ik wilde weleens weten of de hele hype rond het werk van Ish Ait Hamou terecht was, en ik denk dat ik er met één boek nog niet helemaal uit ben. Als je iemand verliest die je niet kan verliezen heeft misschien een beetje een voorspelbare plot, maar de karakterisering van de hoofdpersonages maakt het ruimschoots goed. Heel toegankelijk boek, ook voor mensen die anders niet zo graag lezen.

Beoordeling: 3.5 van de 5.

Columns & essays

De moeder aller vragen – Rebecca Solnit

Hmm. Rebecca, ik weet het niet zo goed. Ik vind dat je jezelf in dit werk niet zo sympathiek geportretteerd hebt. Ik had gedacht dat een feministisch essay me op het lijf geschreven zou zijn, maar gaandeweg heb ik gemerkt dat essays misschien toch niet helemaal mijn ding zijn – dan is dit werk tenminste niet voor niets geweest. Goede argumenten gingen soms verloren in wollige formuleringen, zinnen leken zo geschreven dat ze even goed in een andere volgorde hadden kunnen staan. Ik had nog een ander werk van Rebecca Solnit op mijn leeslijst staan, maar dat zal ik toch nog eens moeten overwegen.

Beoordeling: 3 van de 5.

Moranthologie – Caitlin Moran

Yes, alweer een werk van Caitlin Moran, en deze keer in de stijl die ik het liefst van haar lees: columns! Waarom dat genre dan mijn voorkeur wegdraagt? Omdat ik vind dat haar geen-blad-voor-de-mondstijl hierin het meest tot z’n recht komt. Dat een vrouwelijke auteur zo brutaal, onverholen en scherp kan schrijven, daar gaat mijn hart van gloeien. De enige reden waarom dit boek geen vijf sterren krijgt, is omdat er nogal vaak verwijzingen in zitten naar Britse televisieprogramma’s en dergelijke die ik als Vlaming niet begrijp.

Beoordeling: 4 van de 5.

Waargebeurd

Heerlijke nieuwe wereld – Günter Wallraff

Ik moet al die boeken die mijn docenten Journalistiek bestoefen toch ooit zelf eens gelezen hebben? Wel, dan is een werk van Günter Wallraff, een Duitse undercoverjournalist, onontbeerlijk. De opbouw van het stuk deed me heel erg denken aan “De wereldwijde oorlog tegen vrouwen” (dat beschreef ik hier): allemaal verschillende, onwaarschijnlijke verhalen die worden gebundeld. Dat er zich in een maatschappij als de onze toestanden afspelen zoals Wallraff ze beschrijft, heb ik alleen maar geloofd omdat er ook foto’s in het boek stonden. Wat ik een enorm pluspunt vond, is dat het niet gewoon een verzameling van zijn reportages is, maar dat hij er ook bij vertelt wat er na afloop van de publicatie nog met de zaken gebeurd is. Om als journalist zo’n verschil te kunnen maken, daar teken ik voor!

Beoordeling: 4 van de 5.

In Cold Blood – Truman Capote

Tijdens mijn journalistiekopleiding was deze titel al in zoveel colleges aangehaald, dat er voor mij niets anders opzat dan het werk gewoon zelf eens te lezen. En daar heb ik allesbehalve spijt van. Nadat ik gewend was geraakt aan het Engels van enkele decennia geleden, las In Cold Blood als een trein. Mijn voorliefde voor detectiveromans en mijn kritische houding als journaliste in spe maakten van mij een lezer met torenhoge verwachtingen, die Truman Capote een voor een wist in te lossen. Dat dit boek volledig waargebeurd is, is gewoonweg ongelooflijk.

Beoordeling: 4.5 van de 5.

Informatief

Fokking druk – Thijs Launspach

Dit boek heeft zonder overdrijven mijn leven veranderd. Als Jambon zo graag een Vlaamse canon wil opstellen, dan stem ik dit werk erin, ook al is het door een Nederlander geschreven. Toen ik van mijn lief een boek met de titel Fokking druk kreeg, had de boodschap natuurlijk niet veel duidelijker kunnen zijn. Dit werk was niet alleen herkenbaar, maar soms ook confronterend, en maakte net daarom zoveel indruk op mij. Van de lessen die ik hieruit meegekregen heb, gaat ik nog héél lang geniet hebben. Dit moet iedereen gelezen hebben.

Beoordeling: 5 van de 5.

Het klimaat zijn wij. De wereld redden begint bij het ontbijt – Jonathan Safran Foer

Dit werk is soms meer een collage dan een boek: in elk hoofdstuk hanteert Jonathan Safran Foer een andere schrijfstijl, de ene al geslaagder dan de andere. Het zou me dan ook niet verbazen als iemand doorheen dit boek meermaals de draad kwijtraakt. En da’s jammer, want wát Foer te vertellen heeft, is zo belangrijk dat het echt een betere formulering verdient. Ik ben nu nog overtuigder vegetariër dan ik al drie jaar was, en ik start mijn dag – net zoals Foer oppert – nu telkens met een vegan ontbijt. Als eye-opener kan dit wel tellen.

Beoordeling: 3 van de 5.

How to be a woman: Vrouw zijn, hoe doe je dat? – Caitlin Moran

Geen applaus, maar een regelrechte staande ovatie voor Caitlin Moran. Zij is erin geslaagd om mij voor het eerst in mijn hele leven – en op die tijd heb ik al heel wat boeken versleten – hardop te doen lachen bij het lezen van een boek. Dat ik er dan nogal belachelijk uitzag op de trein, nam ik er met veel plezier bij. Dit boek is zonder meer herkenbaar voor iedere vrouw, maar ik raad ook mannen aan om er eens een stukje uit te lezen. Al was het maar om een idee te krijgen van de struggles waar vrouwen mee te kampen hebben, en te merken dat je vriendin niet gek of de enige is. 😉

Beoordeling: 5 van de 5.

Kop op: leven met migraine – Evy Gruyaert & Koen Paemeleire

Als je al de helft van je leven migrainepatiënt bent, dan denk je dat er niet veel nieuws te leren valt wat je nog niet eerder hebt gehoord. En hoewel dat ook het geval was met Kop op, heb ik het toch met plezier gelezen. De informatie wordt heel overzichtelijk en toegankelijk gebracht, en afgewisseld met de vele getuigenissen is dit boek niet alleen voor migrainepatiënten, maar ook voor hun omgeving geschikt om meer inzicht te krijgen in de ziekte. Oh, en het is echt prachtig vormgegeven, en daar heb ik sowieso een zwak voor.

Beoordeling: 4 van de 5.

Autobiografisch

Honger: de geschiedenis van mijn lichaam – Roxane Gay

Ik gaf al eerder aan dat ik het als slanke body positivity activist belangrijk vind om niet de safe space van dikke vrouwen in te nemen; om niet over, maar met hen te praten. Dat ik het belangrijk vind om me bewust te zijn van mijn privileges en de discriminatie van anderen, en daarin heeft Honger me heel erg geholpen. Alleen is wat Gay beschrijft krachtiger dan hoe ze dat doet: de hoofdstukken sluiten niet écht op elkaar aan, waardoor je al snel de draad kwijtraakt als je niet in aan een stuk door kunt lezen.

Beoordeling: 3.5 van de 5.

Knap voor een dik meisje – Tatjana Almuli

“Knap voor een dik meisje” wordt het Nederlandstalige antwoord op “Honger” genoemd, en dat ga je mij niet horen tegenspreken. Net als Gay vertelt Almuli haar levensverhaal als dikke vrouw, maar er zijn wel degelijk verschillen: het verhaal van Almuli is makkelijker te volgen dan dat van Gay. Een ander groot pluspunt is dat hier ook andere vrouwen aan het woord worden gelaten en suggesties voor boeken of podcasts worden gegeven, waardoor je des te beter begint te begrijpen hoe het is om in een maatschappij als de onze een dikke vrouw te zijn.

Beoordeling: 4 van de 5.

Eerder schreef ik ook al over boeken die elke vrouw zeker (niet) gelezen moet hebben, en in die blogpost vind je nóg meer inspiratie. Daarnaast wil ik ook weleens weten wat jij ondertussen aan het lezen bent? Drop je lievelingstitels van het moment gerust in de comments, zodat ik zeker aan die vijftig boeken geraak tegen het einde van het jaar. 😉

Liefs

Secondje…
Joepie!

Een gedachte over “2020 reading list

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s