Dik oké!

Leestijd: 2 minuten

Toen ik een paar weken geleden mijn mailbox opende, ontdekte ik een mailtje van De Eenhoorn. Over mijn geloof in mythische wezens wil ik me nu niet uitspreken, maar mijn nieuwsgierigheid was meteen geprikkeld. Bleek het niet om een sprookjesachtig paard te gaan, maar om een onafhankelijke uitgeverij van kinderboeken – nog beter!

Schrijfster Sofie De Moor en illustratrice Sanne Thijs sloegen hun getalenteerde handen in elkaar. Resultaat daarvan? Dik oké!, een boek dat kinderen vanaf zeven jaar al wil leren dat iedereen dik oké is zoals ie is. Wat mij betreft kun je je kinderen die boodschap niet vroeg genoeg meegeven, dus toen Pers & Promotie me vroeg om daarbij een handje te helpen, heb ik geen seconde getwijfeld.

Nooit gedacht dat ik een recensie zou schrijven over een kinderboek van dertig bladzijden, maar Dik oké! blijkt dus op meerdere fronten grensverleggend te zijn. Basketbalster Kaat schittert in de hoofdrol. Alleen krijgt ze geen ballen, maar scheldwoorden naar haar hoofd geslingerd door Wout, de pestkop van het team.

Gemiste kans

Waar andere kinderen zich achter de pestkop scharen, komen anderen vocaal op voor Kaat. Dat je ook tegen pestkoppen in kan en moet gaan, is een prachtige boodschap die in mijn ogen nog te weinig naar voren kwam. Wat ik al helemaal niet begreep, is dat de trainer de Wout nooit aanspreekt op zijn pestgedrag. Een gemiste kans, als je het mij vraagt.

Waar ik ook enigszins een probleem mee heb, is dat er een bommetje à la “van eten word je dik” wordt gedropt, zonder dat daar gevolg aan wordt gegeven. Kaat vindt zichzelf te dik en besluit dan maar te stoppen met eten. Aangezien we weten hoe schadelijk diëten – zeker voor jonge kinderen – kunnen zijn, ben ik van mening dat er met zulke uitspraken voorzichtiger omgesprongen moet worden.

Pioniers

Wil dat zeggen dat er helemaal niets positiefs aan dit boek is? Absoluut niet! Alleen al het feit dat de eerste body positive kinderboeken hun intrede beginnen te maken, is een ontwikkeling die ik met hart en ziel toejuich. Dat die dan nog zo prachtig geïllustreerd worden, maakt de boeken nog aantrekkelijker dan ze al waren.

De Eenhoorn gaat prat op hun “aantrekkelijke vormgeving met oog voor detail“, en dat kan ik wel beamen. De binnenflap van het boek is een basketbalveld, waarop een verloren aantekening met een mopje is gestrand. Maar wat dat mopje is, ga ik natuurlijk nog niet verklappen!

Moraal van het verhaal: er schuilt onuitputtelijke kracht in goede vrienden en familie. De trainer die alleen maar teamplayers op het veld wil, de vrienden die openlijk voor Kaat opkomen, de ouders die hun dochters grootste supporter zijn. Kaat wordt duidelijk goed omringd, en dat is uiteindelijk wat ik iedere opgroeiende tiener toewens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s