Body positivity

“Ik dacht echt dat mijn lichaam het niet waard was om gezien te worden” [Het Nieuwsblad]

“Ik ben zelf gepassioneerd bezig met body positivity en zette vorig jaar, als fotografe, een project op poten genaamd Chair Chaude. Tot op heden stond ik dus altijd veilig áchter de camera, maar nu heb ik het gevoel dat ik ook als mijn eigen persoon op de voorgrond durf te treden. Deelnemen aan deze rubriek leek me dus wel spannend.”

The Blind Body Positive Protest [dwars]

Het ideale lichaam, wat is dat? Moeten we ons laten leiden door de modellen die onze sociale media rijk zijn of die in videoclips van internationale sterren figureren? Of mogen we ook gewoon tevreden zijn met onszelf, zonder een bepaald voorbeeld na te streven? Een van de initiatiefneemsters van The Blind Body Positive Protest ging in gesprek met dwars.

Lang leve appelsienbillen en hangborsten: deze 3 Belgische fotografen promoten body positivity [nina]

Het leven zoals het is. Dat zien we jammer genoeg nog niet vaak verschijnen op sociale media. Onrealistische schoonheidsidealen zijn wél schering en inslag. Deze drie fotografen proberen daar verandering in te brengen.

Boeken die elke vrouw zeker (niet) gelezen moet hebben

Hoe meer ik me in het feminisme en de body positivity verdiepte, hoe meer ik besefte hoe belachelijk weinig ik daar eigenlijk over wist. Niet alleen om mijn eigen standpunten te kunnen staven, maar ook om bij te leren over andere ervaringen dan de mijne, besloot ik me in de literatuur te storten. Ook de boeken die over die onderwerpen zijn verschenen, blijken een bodemloze put te vormen: elk boek verwijst door naar wel tien andere – maar welke daartussen zijn dan degene die je echt (niet) gelezen moet hebben? Wel, ik zocht het zelf even voor je uit.

Disappointed but not surprised

Vanochtend heeft de VRT een nieuwe episode van LABELS op de wereld losgelaten. Deze keer kaarten ze body positivity – of ‘body love’, zoals zij het in de reportage benoemen – aan. Als iemand die erg betrokken is bij het onderwerp én bij de reportage zelf, kon ik het natuurlijk niet nalaten om ook hierover mijn mening te geven. Buckle up, ‘cause it’s going to be a wild ride!

The Diversity Catwalk

Daar stonden we dan: een hoop halfnaakte body positive activists die elkaar eindelijk voor de eerste keer ontmoetten – al voelde dat niet zo – om over dé Meir in Antwerpen te defileren. Tussen een hoop blanke paspoppen met maatje 34. Mannen en vrouwen, dik en dun, blank en zwart, met en zonder aandoening of beperking: diversity never looked so good!

Body positivity – of hoe je geen boodschap, maar jezelf verkoopt

Een diepzinnig gesprek met mijn goede vriendin én de meest inspirerende body positive activist die ik ken, also known as Romy, heeft me zo hard aan het denken gezet dat ik niet anders kon dan er een blogpost aan wijden. Eén specifiek onderwerp, dat al in meerdere van onze gesprekken naar voren is gekomen, bezorgt ons bijzonder veel frustratie waar ik nergens anders dan hier mee terecht kan: mensen die het label body positivity misbruiken om er zelf populairder mee te worden.

De rollen omgedraaid

Zou het geen ongelooflijke teleurstelling zijn als ik als oprichter van Chair Chaude niet aan mijn eigen project zou deelnemen? Als ik de berichten van sommigen mag geloven, wel. Misschien lijkt het wel raar dat een fotografe plots model gaat staan voor een project dat ze zelf op poten heeft gezet, maar het zou niet het eerste rare zijn wat ik doe. En daarbij, ik kan jou toch moeilijk teleurstellen? Met die gedachte(n) in mijn achterhoofd, trok ik mijn kleren uit en ging ik weer eens zelf voor de lens staan.

Dikke, vette zever

Eén specifieke opmerking die ik heb gekregen op een foto die ik onlangs heb gemaakt, heeft mij serieus aan het denken gezet: “Dat het promoten van de schoonheid van zware mensen eigenlijk neerkomt op het promoten van obesitas.” Fat shaming is een concept dat blijkbaar al menig discussies heeft ontketend in de media, en dat ik hier enigszins zal proberen te ontkrachten. Een gewaarschuwd man is er twee waard: er zullen heel wat Engelse termen voorkomen in deze tekst, en dat valt op een simpele en logische manier te verklaren: body positivity in Vlaanderen, bijvoorbeeld, staat nog maar in de kinderschoenen.

Loving myself was my greatest revolution

Te groot. Te mager. Te slim. Te veel puisten. Te veel krullen. Te kleine borsten. Ja, je zou wel kunnen zeggen dat ik om verschillende redenen gepest ben geweest. Alles wat me toen onderscheidde van de anderen, was een reden om eruit gepikt te worden. Maar aan al die pestkoppen van vroeger: joke’s on you, want laat al mijn kenmerken die me onderscheiden van anderen, nu net de kenmerken zijn waar ik het meest trots op ben.